Aanbiedingen

Beschrijving: De Chihuahua is vernoemd naar de gelijknamige staat in Mexico. Men heeft ooit vermoedt dat dit ras de heilige hond was van de Inca's. Men spreekt echter ook over een in het wild levende hond die door de Indianen is gevangen en tam gemaakt. Hoe het ook zij, het is een aantrekkelijk hondje met een eigen karakter. Het ras heeft een redelijk grote jachtpassie. Er bestaat een langharige- en een kortharige variant. Gebruik: Gezinshond Activiteit: De Chihuahua heeft op zich niet erg veel behoefte aan beweging. Hij vindt het echter heerlijk om de baas te vergezellen op tochten. Het ras is ideaal voor mensen die niet (meer) zoveel kunnen wandelen. Hou er rekening mee dat de Chihuahua niet graag alleen is en het fijn vindt om overal mee naar toe te gaan! Verschijning: Algemeen: De Chihuahua oogt alert en snel en is zeer geinteresseerd in zijn omgeving. Hij is sierlijk gebouwd en iets gedrongen. Het lichaam is iets gestrekt, met diepe borst en goede ribwelfing. De buik is opgetrokken. De benen zijn middelmatig lang met goed bot. Hals middelmatig lang en rond. Kleur: Alle kleuren en schakeringen zijn toegestaan. Hoofd en schedel: Het hoofd is rond met brede, bolle schedel. De schedel moet "appelvormig" aandoen. De wangen zijn schuin. De snuit is kort en puntig en heeft een diepe stop. De ogen zijn groot en zwart of bruin. De oren zijn groot en staand. Ondervoorbijten toegestaan. Staart: Tamelijk lang, over de rug of langs de flank gedragen. Bij voorkeur zwaar behaard. Voeten: Klein, goed gescheiden tenen. Fijne middenhand. Het voetje oogt sierlijk. Beharing: Kort dicht en glanzend Gewicht: 0.9 - 2.7 kg. Aard: Schrander Nieuwsgierig Aanhankelijk Moedig Trouw Goede waakhond ondanks kleine formaat Houdt niet van koude Haat alleen zijn

Beschrijving: De naam King Charles Spaniel herinnert aan het feit dat Koning Karel II van Engeland vrijwel altijd omgeven was door meer van deze spaniels. De Cavalier King Charles stierf bijna uit in de tijd van Victoria en Edward, toen men plattere hoofden mooier vond. Met de Pekingees, de Japanse Spaniel en de Mopshond kreeg men een voorliefde voor brede hoofden en zeer platte neuzen en werd de King Charles ontwikkeld. In 1923 had de King Charles bijna het huidige Cavalier type vervangen. Naderhand vond men het platte hoofd van de King Charles toch niet zo heel mooi en fokten een aantal fokkers het hoofd weer terug tot normale proporties en ontstond de huidige Cavalier King Charles Spaniel. In 1926 werd zelfs een prijs uitgeloofd voor de fokker die het beste het oude type, met het wat langere en minder stompe hoofd wist te fokken, uitgeloofd door Mr Roswell Eldridge, die deze prijs beschikbaar stelde voor de beste honden op de Crufts, de grootste hondenshow ter wereld die in Engeland wordt gehouden. De naam Cavalier werd pas in 1928 toegevoegd toen het ras verder werd ontwikkeld. Pas in 1948 werd dit ras door de Britse Kenel Club erkend als apart ras, naast de King Charles Spaniel. Niet alleen werd het ras pas laat in Engeland erkend, pas in 1952 werden de eerste Cavaliers naar de VS gestuurd door Lady Forwood. Het is des te opvallender dat ondanks de korte geschiedenis als erkend ras, de Cavalier de populairste "toy-dog" is in Engeland! De King Charles Spaniel en de Cavalier King Charles zijn te onderscheiden door de vorm van het hoofd en de grootte van de hond. De King Charles heeft een veel vlakkere en stompere kop dan de Cavalier King Charles. Dit is een aangenaam ras en zeer geschikt als gezelschapsdier. De vacht en ogen moeten echter elke dag verzorgd worden! Gebruik: Gezinshond Activiteit: Normale lichaamsbeweging. Past zich snel aan. Het ras is echter ongeschikt om in een buitenkennel te houden. Verschijning: Algemeen: De Cavalier King Charles Spaniel is een levendige en alerte hond en vrij in zijn bewegingen. Het lichaam heeft een rechte rug, matig brede en voldoende diepe borst en goed gewelfde ribben. De voorbenen staan goed recht onder het lichaam met gemiddeld bone. De schouders zijn matig gehoekt. De achterbenen zijn middelmatig bespierd en goe dgehoekt. De hond moet goed gelijkmatig op alle vier benen staan. Tamelijk korte hals, goed genoeg bespierd om een lichte boog te vormen ten opzichte van de borst. De hals loopt mooi over in de schouderpartij. Kleur: Er zijn vier kleuren toegestaan: Zwart met bruin (ravezwart met bruine aftekeningen), driekleur (zwart-wit met bruine aftekeningen), Blenheim (goed verdeelde bruine aftekeningen op parelwitte ondergrond met tussen de oren een ruitvormige aftekening, de "spot"). Ruby: geheel dieprood van kleur. Hoofd en schedel: Het hoofd is tussen de oren bijna vlak, niet gewelfd. Vlakke stop. Lengte van de basis van de stop tot aan de neuspunt circa 4 cm. Neusgaten goed ontwikkeld en zwart. Snuit toelopend. Kaken worden bedekt door de lippen. Gezicht onder de ogen gevuld, zodat geen ingevallen wangen ontstaan. Juist deze opvulling onder de ogen geeft de Cavalier zijn karakteristieke uistraling, en de vriendelijke en lieve uitdrukking. Voorsnuit breed en in harmonie met de grootte van de schedel. Ogen zijn groot, donker en staan ver uit elkaar geplaatst. De oren zijn hoog aangezet, lang en hangen vlak. Schaargebit. Staart: Inkorten van de staart - tot maximaal tweederde - is niet verplicht. De staartlengte van de staart moet in harmonie zijn met de grootte van het lichaam. Voeten: Compact, met goed ontwikkelde eeltkussens en bevedering. Beharing: Lang, zijdeachtig, glad of licht golvend, kort op het hoofd, goede bevedering. Gewicht: 7,5 en 11 kg . Aard: Levendig Sportief Onbevreesd Vrolijk Lief met kinderen Sterk

in afwachting

prijs notk

eschrijving: Deze koopmanshond kwam al tijden voor in China. Het is een van de oudste dwergrassen. Waarschijnlijk namen de Nederlandse zeelieden de hondjes mee naar Nederland. Vanuit Nederland kwamen zij vervolgens in Engeland en ontstond de onjuiste naam Hollandse Mopshond. In Nederland was dit ras bijzonder populair omdat een Mopshond gedurende de Tachtigjarige Oorlog prins Willem van oranje waarschuwde voor een aanval. In Engeland kreeg het ras zijn huidige vorm onder de naam "pug" (pugnus = "vuist", waarmee men het hoofd bedoelde). De naam Mops komt op haar beurt weer uit Duitsland. Het is een prettige gezinshond met een evenwichtig karakter. Echter: de Mops kan neiging hebben om aanval te verkiezen boven verdediging en is daarbij roekeloos. Gebruik: Huishond. Activiteit: Het is een energiek ras, dat veel van beweging houdt. Let op eventuele ademhalingsmoeilijkheden en laat de hond zich niet teveel vermoeien. Let op bij warm weer! Men mag de Mopshond zeker niet overvoeren, aangezien het ras neiging heeft om dik te worden. Verschijning: Algemeen: Uitgesproken vierkante hond, zwaargebouwd. Oogt compact. Goede verhoudingen zijn belangrijk. Spieren zijn goed ontwikkeld. Lichaam is kort, met gedrongen brede borst. Benen midddelmatig lang en sterk. De hals is zwaar met keelhuid. Kleur: Zilver, abrikoos, reekleurig of zwart. De lichte kleuren met zwart masker, zwarte oren en aalstreep. Hoofd en schedel: Het hoofd vertoont veel ruime huid met brede en diepliggende rimpels. Groot, zwaar en rond met uiterst korte en vierkante snuit. Neus ligt tegen de schedel. Voorsnuit moet niet opwippen. Zeer grote ronde ogen met vragende uitdrukking. Oren zijn klein en dun, roze- of knoporen. Aan knoporen wordt de voorkeur gegeven. Ondervoorbijter. Staart: Zo stijf mogelijk over de heup gekruld. Dubbele krul is ideaal. Voeten: Tussen haze- en kattevoeten in met zwarte nagels. Beharing: Kort, zacht en glanzend Gewicht: 6.3 - 8 kg. Aard: Gemakkelijk Aanhankelijk Intelligent Lichtgeraakt Moedig

prijs notk

Beschrijving: Er zijn verschillende verhalen over het ontstaan van de Ridgeback, het nationale ras van de Zimbabwe. Het is de nationale hond van Rhodesia (Zimbabwe). De rasstandaard is in 1922 opgesteld door Dr. Francis Barnes in Bulawayo, Rhodesia. Het ras is pas in 1925 erkend door de KUSA (Kennel Union of South Africa). Het ras dankt zijn naam aan de "pronk", de streep die over de rug loopt en al voorkwam bij de Afrikaanse Hottentot jachthond. Nakomelingen van deze honden werden gekruist met Lopende Honden en Dogachtigen, maar de pronk bleef behouden. Kolonisten namen 200 jaar geleden werkhonden mee en fokten op werkeigenschappen en bewakingskwaliteiten. De samensmelting van Europese rassen met de Hottentot Jachthond resulteerde in de voorouders van de huidige Pronkrug, die goede werkeigenschappen en een vriendelijke aard heeft behouden. Gebruik: Werkhond Activiteit: De Ridgeback heeft veel energie. Hoewel dit ras het heerlijk vindt om ergens opgerold te liggen luieren, moet het dier zijn energie kwijt en heeft hij veel ruimte nodig. Verschijning: Algemeen: De Ridgeback heeft een tamelijk lang lichaam met niet te brede maar wel diepe borst. Ribben goed gewelfd. Benen zijn lang met zwaar bot. Lange en sterke hals. De Ridgeback oogt sterk en gespierd met symmetrisch silhouet. Kleur: Van licht koren tot warm rood. Iets wit op borst en tenen toegestaan. Hoofd en schedel: Het hoofd is tamelijk lang, de schedel vlak en vrij breed tussen de oren. Geen rimpels zichtbaar wanneer de hond in rust is. De snuit is lang en diep met duidelijke stop. Zwarte neus. Ogen zijn donker en rond, met intelligente uitdrukking. Oren middelmatig groot en hangend. Schaargebit. Staart: Lang en licht opgebogen gedragen. Sterk bij de implanting. Voeten: Rond en stevig. Beharing: Kort, dicht, fijn en glanzend. Midden over de rug heeft de Ridgeback een "pronk": het in tegengestelde richting groeien van de beharing in de vorm van een streep die rond begint en breed uitloopt. Bij de schouder ontstaat een kruin, en ook bij de staart. Dit komt bij geen enkel ander ras voor. Gemiddeld is de streep 5 cm breed. Schofthoogte: Reu: 63.3 - 68.5 cm, Teef: 61 - 66 cm. Aard: Aanhankelijk Gehoorzaam Lief voor kinderen Intelligent Sterke bewakingsdrift Energiek Waaks Vriendelijk

prijs notk

Beschrijving: Het woord "Shiba" betekent eigenlijk niets anders dan "klein". Omdat "Inu" hond betekent, betekent Shiba Inu dus "kleine hond". De Shiba is de kleinste van de Japanse rassen en werd ontwikkeld voor de jacht, zowel op gezicht als reuk, in de dichte begroeiing van de Japanse berggebieden. Shiba's leven al eeuwen in Japan en wordt gezien als de oudste van de Japanse rassen. Er bestonden vroeger kleine verschillen in de rassen, naar gelang de gebieden waar zij werden grootgebracht en gebruikt. De combinatie van zijn bekwaamheid om steile hellingen te beklimmen en zijn karakterstructuur maakt van dit ras een uitstekende jacht hond. Gedurende de periode 1868-1912 werd de jacht een populaire sport in Japan en werden Engelse Setters en Pointers naar Japan gehaald. Doordat deze rassen werden gekruist met de Shiba waren er nog maar weinig echt zuivere Shiba's te vinden. Jagers en andere liefhebbers van het ras begonnen rond 1928 met serieuze fok om het ras weer terug te brengen naar de zuivere vorm. In 1934 werd een uniforme standaard opgesteld voor het ras. In 1937 werd ook dit ras een nationaal erfgoed en werd serieus gefokt, zodat het ras verbeterde tot het prima ras zoals wij dat hedentendage kennen. In 1954 kwam de eerste Shiba naar de Verenigde Staten. Gedurende de Tweede Wereldoorlog stierf het ras bijna uit, en bleven slechts drie bloedlijnen over. Vanuit deze drie lijnen werd de huidige Shiba ontwikkeld. De Shiba is een prima gezelschapshond. Gelukkig ziet men dit ras steeds vaker op de Nederlandse tentoonstellingen Gebruik: Erfhond, gezelschapshond, jachthond. Activiteit: De Shiba heeft een matige hoeveelheid beweging nodig. Verschijning: Algemeen: De Shiba is een kleine hond, goed geproportioneerd en goed gespierd met stevig bone. Sterke constitutie. De pas is snel, vrij en fraai om te zien. De schofthoogte van de hond verhoudt zich als 10 tot 11 ten opzichte van de lengte van het lichaam. De rug is recht en sterk, het kruis breed en gespierd. Diepe borst. Ribben matig gewelfd en goed opgetrokken buik. De schouders zijn matig gehoekt met aangesloten ellebogen. Van voor gezien zijn de voorbenen recht. De hals is dik en sterk en goed in proportie met het hoofd en het lichaam. Kleur: Rood, sesam, black and tan. De hondjes dienen tevens urajiro (een verbleking) te hebben op de volgende plaatsen: aan de zijkanten van de snuit, op de wangen, de onderzijde van de kaak, van de nek, van de borst en de onderzijde van de staart, en binnenzijde van de benen. Hoofd en schedel: Breed voorhoofd. Matige stop. De snuit is matig dik en iets toelopend, met krachtige wangen, waardoor het hoofd nog breder lijkt. Rechte neusrug. De lengte van de snuit is ongeveer 40% van de gehele lengte van de schedel van achterhoofdsknobbel tot neuspunt gemeten. Strakke en zwarte lippen. De ogen zijn iets driehoekig van vorm, iets schuin geplaatst en donkerbruin van kleur. De oren zijn driehoekig van vorm, stevig aangezet en klein, en in verhouding tot de omvang van het hoofd en het lichaam. De achterkant van de oren loopt evenwijdig aan de neklijn. Schaargebit met sterke tanden. Staart: Dik en krachtig en over de rug gedragen in een sikkelvorm of gekruld. Een losse krul die met de punt naar de nek is gericht en bijna parallel aan de rug ligt wordt geprefereerd. Qua lengte zou de staart bijna het spronggewricht raken wanneer de staart naar beneden getrokken zou worden. Hoog aangezet. Voeten: Korte, stevige kattevoeten. Beharing: Niet te lange, harde en rechte bovenvacht. De ondervacht is dicht en wollig. De beharing is kort(er) op het hoofd, de oren en benen. De beharing rond de staart is iets langer dan op de rest van het lichaam en staat open zoals dat van een borstel. Lange en wollige beharing is een ernstige fout. Schofthoogte: Reu: ongeveer 38,5 - 41,5 cm, Teef: 35,5 - 38,5 cm Aard: Levendig Waaks Vriendelijk Waardig Onafhankelijk Trouw

prijs notk

Beschrijving: De Bichon Frisé is, zoals zijn naam al doet vermoeden, een hondje uit de Bichon-groep. Dus heeft hij het daarbij passende charmante karakter. Hij hecht zich zeer aan de baas. Hij is meegaand, beweeglijk, intelligent en gevoelig. Bichons zijn van nature sociale honden die het best gedijen in gezinnen. Zij gaan heel goed samen met kinderen en andere huisdieren en zijn er dol op om mee uit te gaan en spelen graag en veel. De opvoeding van een Bichon gaat doorgaans probleemloos. Deze hondjes zijn zeer slim en hebben snel door wat er van hen verwacht wordt. De schouderhoofte mag niet hoger zijn dan 30 cm, het gewicht is ongeveer 4 kg. Het is een langharig wit hondje. Hij draagt het hoofd hoog en trots. De donkere ogen zijn levendig, vol uitdrukking en rond. Het oor hangt en is begroeid met gekruld haar. De houding is levendig en vrolijk en de gang vlug en gemakkelijk. De staart draagt hij omhoog, sierlijk gebogen, zodanig dat de pluim op de rug valt. Hij heeft een fijne, zijdeachtige vacht, losjes spiraalvormig vallend. Altijd zuiver wit. Deze vacht heeft heel veel verzorging nodig. Hij moet vaak uitgekamd worden en regelmatig worden bijgeknipt aangezien deze vacht anders te lang wordt. Net als andere honden met een bewerkelijke vacht wordt ook de Bichon Frisé in een bepaald toilet geknipt. Om de vacht wit te houden is het aan te bevelen de hond regelmatig te wassen met een speciale hondenshampoo. Controleer geregeld of de haren rond de ogen deze niet irriteren, en druppel de ogen regelmatig om traanstrepen te voorkomen. Knip het teveel aan haar tussen de voetzolen weg en houdt de gehoorgang vrij van losse haren en vuil. De Bichon Frisé is een Frans-Belgisch ras. Hij dankt zijn naam aan de spiraalvormige vacht. Hij lijkt iets op de Dwergpoedel en de Maltezer, waarmee hij met een klein beetje slag Barbet verwant is. Onder de naam Bichon a Poil Frisé is hij fokzuiver geworden. In Nederland werden de eerste hondjes omstreeks 1979 geimporteerd. Gebruik: Gezinshond. Activiteit: Zij zijn er dol op om mee uit te gaan en spelen graag en veel. Verschijning: Algemeen: De Bichon a poil Frisé is een speelse en vrolijke hond. Hij draagt het hoofd hoog en trots. De houding is levendig en vrolijk en de gang vlug en gemakkelijk.Het lichaam heeft een diepe en tamelijk brede borst. De ribben zijn rond. Buik licht opgetrokken. Tamelijk korte benen met licht bot. Vrij lange hals. Kleur: Wit. Hoofd en schedel: Brede schedel. De snuit is korter dan de schedel. Het hoofd is goed in harmonie met het lichaam van de hond. De snuit is niet dik of zwaar. Platte wangen en niet te sterk gespierd. Geringe stop met juist zichtbare groef tussen de ogen. Ronde, zwarte, zachte neus. De donkere ogen zijn levendig, vol uitdrukking en rond. Het oor hangt en is begroeid met gekruld haar. Schaargebit. Staart: De staart draagt hij omhoog, sierlijk gebogen, zodanig dat de pluim op de rug valt. Voeten: Sterke, kleine en ronde voetjes. Bij voorkeur zwarte nagels. Hij heeft een fijne, zijdeachtige vacht, losjes spiraalvormig vallend. Altijd zuiver wit. Deze vacht heeft heel veel verzorging nodig.Beharing: 7-12 cm lang, fijn, wollig, gekruld (spiraalvormige krullen; noch plat, noch gekoord). De Bichon verhaart niet. Schofthoogte: Reu en Teef: 30 cm. Het gewicht is ongeveer 4 kg Aard: Charmant Vrolijk Aanhankelijk Meegaand Beweeglijk Intelligent Gevoelig Sociaal

Reutjes Teefjes

Prijs : op aanvraag

reutjes teefjes

Prijs : op aanvraag

1 reutje en 1 teefje prijs op aanvraag..

Beschrijving: Het ras komt uit de Schotse Hooglanden. Cairn Terriers werden gefokt voor de jacht op otters, vossen en dassen. "Cairns" zijn stapels stenen in de rotsen waarin terriers wegvluchtend wild moesten volgen. Het is een aanhankelijk en moedig hondje met weersbestendige vacht. Het is zelden weerspannig en vormt een ideale gezinshond. Gebruik: Gezinshond Activiteit: De Cairn Terrier is energiek en is gek op wandelen in de velden (het is immers een verwoed bestrijder van knaagdieren). Hij past zich echter gemakkelijk aan zolang hij maar af en toe flink kan uitrennen. Verschijning: Algemeen: Actief, moedig, sterk en ruigharig van uiterlijk. Stevig en compact gebouwd. Staat goed op de voorbenen, sterke achterhand, diepe borstkas. Vrije beweging. Belangrijk kenmerk is het vosachtige uiterlijk. Het lichaam is compact met sterke, middelmatig lange rug. Borst is diep. Benen tamelijk kort met zwaar bot. Niet te korte hals. Kleur: Rood, zandkleurig, grijs gestroomd. Donkere oren en snuit zijn kenmerkend. Hoofd en schedel: Het hoofd is breed in verhouding tot de grootte. Stop is duidelijk aangegeven. Snuit is niet al te lang. Kaken zijn sterk en niet te zwaar. Het haar op het voorhoofd is weelderig. Boven- of onderbijten niet toegestaan. Diepliggende, matig grote ogen, donker hazelnootkleurig. De oren zijn klein en puntig (prikoren). Staart: Kort, goed van haar voorzien maar niet bevederd. Vrolijk gedragen, maar niet over de rug. Voeten: Voor iets groter dan achter, draaien iets naar buiten. Beharing: Overvloedig, hard bovenhaar en kort, dicht zacht onderhaar. Schofthoogte: Reu en Teef: 28-30 cm. Aard: Intelligent Groot aanpassingsvermogen Sterk Vrolijk Houdt van het hele gezin Energiek Moedig Goedaardig

reutjes teefjes

Prijs: notk

2 reutjes 3 teefjes prijs vanaf 650 euro

Beschrijving: De Chihuahua is vernoemd naar de gelijknamige staat in Mexico. Men heeft ooit vermoedt dat dit ras de heilige hond was van de Inca's. Men spreekt echter ook over een in het wild levende hond die door de Indianen is gevangen en tam gemaakt. Hoe het ook zij, het is een aantrekkelijk hondje met een eigen karakter. Het ras heeft een redelijk grote jachtpassie. Er is een kortharige variant en een langharige variant. Gebruik: Gezinshond Activiteit: De Chihuahua heeft op zich niet erg veel behoefte aan beweging. Hij vindt het echter heerlijk om de baas te vergezellen op tochten. Het ras is ideaal voor mensen die niet (meer) zoveel kunnen wandelen. Hou er rekening mee dat de Chihuahua niet graag alleen is en het fijn vindt om overal mee naar toe te gaan! Verschijning: Algemeen: De Chihuahua oogt alert en snel en is zeer geinteresseerd in zijn omgeving. Hij is sierlijk gebouwd en gedrongen. Het lichaam is iets gestrekt, met diepe borst en goede ribwelfing. De buik is opgetrokken. De benen zijn middelmatig lang met goed bot. Hals middelmatig lang en rond. Kleur: Alle kleuren en schakeringen zijn toegestaan. Hoofd en schedel: Het hoofd is rond met brede, bolle schedel. De schedel moet "appelvormig" aandoen. De wangen zijn schuin. De snuit is kort en puntig en heeft een diepe stop. De ogen zijn groot en zwart of bruin. De oren zijn groot en staand. Ondervoorbijten toegestaan. Staart: Tamelijk lang, over de rug of langs de flank gedragen. Bij voorkeur zwaar behaard. Voeten: Klein, goed gescheiden tenen. Fijne middenhand. Het voetje oogt sierlijk. Beharing:Lang, gegolfd met bevedering, op het hoofd korter. De staart is goed bevederd, de beharing vormt een broek aan de achterhand en een kraag rond de hals. Gewicht: 0.9 - 2.7 kg. Aard: Schrander Nieuwsgierig Aanhankelijk Moedig Trouw Goede waakhond ondanks klein formaat Houdt niet van koude Haat alleen zijn

reutjes teefjes prijs op aanvraag

Beschrijving: De Coton de Tuléar is één van de zes rassen die tot de Bichon-groep behoren. Hij bezit dus ook de charme en hartelijkheid die deze rassen kenmerken. Daarbij is hij ernorm energiek, speels en pienter en alleen hierom al wordt hij vaak gekozen door gezinnen met kinderen. Het is zalig om te zien hoe leuk kinderen en Cotons met elkaar spelen. De Coton is hierbij zeker niet kleinzerig en kan zich bijvoorbeeld urenlang vermaken met het apporteren van een balletje. Ook met andere huisdieren kan de Coton het prima vinden. In huis is de Coton vrij rustig, alhoewel hij waakt als de beste. Gelukkig zijn het geen keffertjes en zullen ze (mits goed opgevoed) al snel hun mond weer houden. Het uiterlijk van de Coton spreekt veel mensen aan, doordat het nog zo ongeknutseld is. Geen knip-, trim- of strikjeswerk. De lange vacht moet natuurlijk wel heel secuur geborsteld en gekamd worden om klitten te voorkomen. Doordat het een enkele vacht is kent de Coton geen verharingsperiode. U zult dan ook alleen haren vinden in de borstel, en niet op de vloer. De vacht is wit, soms met was gekleurde vlekjes, die later geheel of gedeeltelijk vervagen en soms zelfs verdwijnen. Hij wil wel graag regelmatig in bad, dat is nodig om de vacht mooi wit te houden. De donkere ogen, met hun ondeugende uitdrukking, zijn zwart of donkerbruin omlijnd. Ook de rest van de pigmentatie is zo gekleurd. De staart wordt bij het lopen vrolijk over de rug gedragen en is de graadmeter van hun humeur. Als zij rust nemen is de staart ook in rust. De Coton de Tuléar is afkomstig uit Madagaskar. Het werd in 1971 als ras erkend. De naam "Coton" kreeg het omdat de vacht leek op een vruchtpluis van de katoenplant en "de Tuléar" verwijst naar de landstreek op Madagaskar waar de hond in de vrije natuur voorkwam. De Coton de Tuléar bereikte West Europa in 1975. Gebruik: Gezinshond. Activiteit: De Coton de Tulear is gek op spelletjes en vindt dit heerlijk om te doen met de baas of met kinderen. De Coton heeft veel aandacht en liefde nodig van zijn eigenaar. Verschijning: Algemeen: De Coton oogt compact en energiek. Het lichaam is gespierd en heel goed gehoekt. Het is een harmonieus gebouwde hond en zeer energiek. Het lichaam is langer dan hoog. De benen zijn middelmatig lang met goed bot. Niet te lange hals zonder keelhuid. rechte en sterke rug. Kleur: De kleur is wit, soms met champagnekleurige vlekjes. Hoofd en schedel: Licht gewelfde, lange en vlakke schedel met sterke voorsnuit. Donkere ogen, met ondeugende uitdrukking en zwart omrand. Oren ver uit elkaar aangezet en goed bedekt met lange beharing. Schaargebit. Staart: Gemiddelde lengte en bedekt met lang haar. Voeten: Rond en compact. Beharing: Lange, droge en zachte vacht. Geen ondervacht. De Coton de Tulear dient regelmatig geborsteld te worden. Verhaart echter weinig door het ontbreken van een ondervacht. Schofthoogte: Reu en Teef: 22 en 32 cm en een gewicht van gemiddeld 5 kg Aard: Aanhankelijk Gemakkelijk te trainen Sportief Intelligent Zacht Waakzaam speels Energiek Charmant

Beschrijving: De Dwergkees kwam van Duitsland naar Engeland. De oorspronkelijke Dwergkees was een vrij zware hond, maar in Engeland werden algauw lichtere en kleinere honden gefokt met enorme vachten. In het midden van de 18e eeuw werd dit ras in een aantal Europese landen geintroduceerd. In 1960 werd het ras definitief erkend door de FCI als Duits ras. Er bestaan diverse grootteslagen van de Keeshonden. De Dwergkees is er een van, naast de Kleine Keeshond en de Grote Keeshond. Gebruik: Gezinshond. Activiteit: De Dwergkees denkt vaak dat hij een grote hond is! Hij heeft veel lichaamsbeweging nodig, maar kan zich ook spelend met de baas vermaken in een grote tuin. Verschijning: Algemeen: De Dwergkees is een compacte, welgevormde hond. Hij gedraagt zich actief en alert. Het lichaam is kort met brede, nogal diepe borst en goed afgeronde ribben. Middelmatig lange benen met fijn bot. Tamelijk korte hals. Kleur: Wit, zwart, van licht- tot donkerbruin, wolfsgrauw, oranje. Hoofd en schedel: Hoofd en neus zijn vosachtig qua omtrek, of wigvormig. Schedel enigszins plat en groot ten opzichte van de snuit, die tamelijk fijn eindigt. De snuit is kort en spits toelopend. Matige stop. Geen hanglippen. Ogen donker met intelligente uitdrukking. Oren klein en staand. Schaargebit. Staart: Naar voren over de rug gebogen, dan zijwaarts vallend en vast opgerold over de rug gedragen. Overvloedig bedekt met haar, dat lang is en bossig uitstaat. Voeten: Klein en compact van vorm. Beharing: Lang, recht, hard en uitstaand. Onderhaar wollig en zacht. Op hoofd, voorkant van de benen en op de voetjes kort en zacht. Schofthoogte: Reu en Teef: ten hoogste 28 cm. Aard: Vrolijk Actief Aanhankelijk Past zich gemakkelijk aan Toegewijd aan zijn baas Kefferig wanneer hij niet goed is opgevoed

Prijs : vanaf 450 € - 600 €

1 reutje en 1 teefje beschikbaar prijs notk

Beschrijving: De moderne rashondenfokkerij bestaat nog niet veel langer dan een eeuw, maar reeds heel vroeg in de geschiedenis is de mens begonnen met een selectie die leidde tot het ontstaan van verschillende rassen. De mens ontdekte dat ze honden konden fokken die een bepaalde aanleg hadden. Sommige honden waren speciaal geschikt voor de jacht, andere voor bewaking en weer andere voor veedrijven. Zo had men ook in West- en Midden Europa een groep honden die speciaal geschikt was voor het verdelgen van ratten en muizen en tevens als waakhond zijn mannetje stond. Deze honden kwam men vooral tegen op boerderijen. Ze werden PINSCHERS genoemd. Er waren kleine en grote, kortharige en ruwharige Pinschers. Uit de ruwharigen ontstonden de Affenpinschers en de Schnauzers, uit de kortharigen de Dwergpinschers en de Duitse Pinschers. In de kynologie worden deze rassen als Duitse rassen erkend Gebruik: Gezinshond, waakhond Activiteit: De Dwergpinscher heeft genoeg aan gemiddelde beweging en spelen in de tuin. Het dier past zich gemakkelijk aan. Echter: lange wandelingen kan het ras ook goed aan. Verschijning: Algemeen: De rasbeschrijving verlangt een robuuste, levenslustige dwerghond, welke zover mogelijk een verkleinde vorm van de grote Pinscher moet zijn. Helaas is door verkeerde selectie, dit oorspronkelijk krachtige dwerghondje een tijd verworden tot een vertroeteld schoothondje, dat bij elk briesje klappertandt en bibbert. Dit vaak slechts 20 cm grote bibberfiguurtje met spillebeentjes, een opgeblazen schedeltje (appelhoofdje) en uitpuilende, voortdurend tranende oogjes, lijkt in niets op wat een goede dwergpinscher moet zijn. De echte dwergpinscher is een levendige, waakzame, brutale dwerghond. Hij moet vierkant gebouwd zijn en goed gespierd, absoluut niet mager en beslist ook niet dik. Als gladharige dwerg kan dit ras ook door kleinbehuisden gehouden worden, waarbij komt dat zijn eigenschappen hem nog tot bewaker van huis en hof bestempelen. De edele gebogen hals is krachtig aangezet; deze mag kort noch dik zijn. De nek vertoont een flinke welving. De keelhuid omspant zonder plooien de droge hals. De borst is matig breed, vlak geribd en in dwarsdoorsnee ovaal. Deze reikt bij juiste welving tot aan de ellebogen. De voorborst is door het voor het boeggewricht uitstekend begin van het borstbeen markant aangegeven. De borstlijn loopt naar achter iets op en gaat vloeiend over in de matig opgetrokken buik. De afstand tussen de laatste rib en de dij moet kort zijn, waardoor de hond mooi kompakt aandoet. De ruglengte is nagenoeg gelijk aan de schofthoogte. De rug is kort en helt iets. De toplijn is niet kaarsrecht en horizontaal, maar vertoont een lichte fraaie boog, welke ligt tussen de eerste krachtige wervel van de schoft, over de rug naar het flauw gebogen kruis tot aan de staartwortel. De schuin geplaatste schouderbladen en de opperarm zijn goed gehoekt en moeten vlak, maar flink krachtig bespierd zijn. De voorbenen zijn aan alle kanten als rechte steunen; de ellebogen sluiten aan. De dijen zijn krachtig bespierd; de sprongen duidelijk gehoekt. Kleur: Eenkleurig (bruin in verschillende nuances tot herterood) of tweekleurig (zwart met rode respectievelijk bruine aftekeningen). Bij tweekleurige honden wordt een zo donker mogelijke, effen volle, scherp afgetekende brand, het zogenaamde tan verlangd. De diverse aftekeningen zijn als volgt verdeeld: op de wangen, aan de lippen, aan de onderkaak, boven de ogen, aan de keel, op de borst twee van elkaar gescheiden driehoeken, aan de middenvoeten, aan de binnenzijde van de achterbenen en op het zitvlak. Hoofd en schedel: Het hoofd is krachtig en gestrekt, zonder sterk uitkomend achterhoofdsbeen. De totale lengte (van neuspunt tot achterhoofdsbeen) verhoudt zich tot de lengte van de rug (schoft tot staartwortel) als 1:2. De rechte neusrug verloopt evenwijdig met de denkbeeldige verlengde lijn van de ongerimpelde vlakke schedel en gaat over in de schedel door een lichte, evenwel duidelijke stop. De kauwspieren moeten krachtig zijn, zonder zware wangenformatie. De diepe vang loopt uit in een stompe wig. De neus groot en zwart gekleurd, bij de rode en bruine kleurslagen in overeenstemmende nuances. De lippen strak gespannen en donker van kleur. Gebit: Een krachtig, volledig, goed sluitend en zuiver wit scharend gebit. Oor: Ongecoupeerd: Hoog aangezet, V-vormig en gevouwen. Of klein staand oor, gelijkmatig rechtop gedragen. Beide oren hetzelfde gedragen. Ogen: donker en middelmatig groot, ovaal van vorm en naar voren gericht. Het onderste ooglig zo gesloten dat het bindvlies niet zichtbaar is Staart: De staart is hoog ingeplant, wordt omhoog gedragen en tot op drie wervels ingekort. Voeten: De nagels zijn donker en de zolen hard en taai. De voeten zijn kort, rond met gesloten en gewelfde tenen (kattevoet). Beharing: Het haarkleed is kort en dicht ingeplant, vlak aanliggend en glanzend zonder kale plekken. Schofthoogte: Reu en Teef: 25 - 30 cm. Aard: Driest Verstandig Hartstochtelijk Opmerkzaam Intelligent Gezellig

reutjes teefjes prijs op aanvraag

Beschrijving: De moderne rashondenfokkerij bestaat nog niet veel langer dan een eeuw, maar reeds heel vroeg in de geschiedenis is de mens begonnen met een selectie die leidde tot het ontstaan van verschillende rassen. De mens ontdekte dat ze honden konden fokken die een bepaalde aanleg hadden. Sommige honden waren speciaal geschikt voor de jacht, andere voor bewaking en weer andere voor veedrijven. Zo had men ook in West- en Midden Europa een groep honden die speciaal geschikt was voor het verdelgen van ratten en muizen en tevens als waakhond zijn mannetje stond. Deze honden kwam men vooral tegen op boerderijen. Ze werden PINSCHERS genoemd. Er waren kleine en grote, kortharige en ruwharige Pinschers. Uit de ruwharigen ontstonden de Affenpinschers en de Schnauzers, uit de kortharigen de Dwergpinschers en de Duitse Pinschers. In de kynologie worden deze rassen als Duitse rassen erkend Gebruik: Gezinshond, waakhond Activiteit: De Dwergpinscher heeft genoeg aan gemiddelde beweging en spelen in de tuin. Het dier past zich gemakkelijk aan. Echter: lange wandelingen kan het ras ook goed aan. Verschijning: Algemeen: De rasbeschrijving verlangt een robuuste, levenslustige dwerghond, welke zover mogelijk een verkleinde vorm van de grote Pinscher moet zijn. Helaas is door verkeerde selectie, dit oorspronkelijk krachtige dwerghondje een tijd verworden tot een vertroeteld schoothondje, dat bij elk briesje klappertandt en bibbert. Dit vaak slechts 20 cm grote bibberfiguurtje met spillebeentjes, een opgeblazen schedeltje (appelhoofdje) en uitpuilende, voortdurend tranende oogjes, lijkt in niets op wat een goede dwergpinscher moet zijn. De echte dwergpinscher is een levendige, waakzame, brutale dwerghond. Hij moet vierkant gebouwd zijn en goed gespierd, absoluut niet mager en beslist ook niet dik. Als gladharige dwerg kan dit ras ook door kleinbehuisden gehouden worden, waarbij komt dat zijn eigenschappen hem nog tot bewaker van huis en hof bestempelen. De edele gebogen hals is krachtig aangezet; deze mag kort noch dik zijn. De nek vertoont een flinke welving. De keelhuid omspant zonder plooien de droge hals. De borst is matig breed, vlak geribd en in dwarsdoorsnee ovaal. Deze reikt bij juiste welving tot aan de ellebogen. De voorborst is door het voor het boeggewricht uitstekend begin van het borstbeen markant aangegeven. De borstlijn loopt naar achter iets op en gaat vloeiend over in de matig opgetrokken buik. De afstand tussen de laatste rib en de dij moet kort zijn, waardoor de hond mooi kompakt aandoet. De ruglengte is nagenoeg gelijk aan de schofthoogte. De rug is kort en helt iets. De toplijn is niet kaarsrecht en horizontaal, maar vertoont een lichte fraaie boog, welke ligt tussen de eerste krachtige wervel van de schoft, over de rug naar het flauw gebogen kruis tot aan de staartwortel. De schuin geplaatste schouderbladen en de opperarm zijn goed gehoekt en moeten vlak, maar flink krachtig bespierd zijn. De voorbenen zijn aan alle kanten als rechte steunen; de ellebogen sluiten aan. De dijen zijn krachtig bespierd; de sprongen duidelijk gehoekt. Kleur: Eenkleurig (bruin in verschillende nuances tot herterood) of tweekleurig (zwart met rode respectievelijk bruine aftekeningen). Bij tweekleurige honden wordt een zo donker mogelijke, effen volle, scherp afgetekende brand, het zogenaamde tan verlangd. De diverse aftekeningen zijn als volgt verdeeld: op de wangen, aan de lippen, aan de onderkaak, boven de ogen, aan de keel, op de borst twee van elkaar gescheiden driehoeken, aan de middenvoeten, aan de binnenzijde van de achterbenen en op het zitvlak. Hoofd en schedel: Het hoofd is krachtig en gestrekt, zonder sterk uitkomend achterhoofdsbeen. De totale lengte (van neuspunt tot achterhoofdsbeen) verhoudt zich tot de lengte van de rug (schoft tot staartwortel) als 1:2. De rechte neusrug verloopt evenwijdig met de denkbeeldige verlengde lijn van de ongerimpelde vlakke schedel en gaat over in de schedel door een lichte, evenwel duidelijke stop. De kauwspieren moeten krachtig zijn, zonder zware wangenformatie. De diepe vang loopt uit in een stompe wig. De neus groot en zwart gekleurd, bij de rode en bruine kleurslagen in overeenstemmende nuances. De lippen strak gespannen en donker van kleur. Gebit: Een krachtig, volledig, goed sluitend en zuiver wit scharend gebit. Oor: Ongecoupeerd: Hoog aangezet, V-vormig en gevouwen. Of klein staand oor, gelijkmatig rechtop gedragen. Beide oren hetzelfde gedragen. Ogen: donker en middelmatig groot, ovaal van vorm en naar voren gericht. Het onderste ooglig zo gesloten dat het bindvlies niet zichtbaar is Staart: De staart is hoog ingeplant, wordt omhoog gedragen en tot op drie wervels ingekort. Voeten: De nagels zijn donker en de zolen hard en taai. De voeten zijn kort, rond met gesloten en gewelfde tenen (kattevoet). Beharing: Het haarkleed is kort en dicht ingeplant, vlak aanliggend en glanzend zonder kale plekken. Schofthoogte: Reu en Teef: 25 - 30 cm. Aard: Driest Verstandig Hartstochtelijk Opmerkzaam Intelligent Gezellig

1 reutje en 1 teefje prijs notk

Beschrijving: De Teckel werd gefokt voor de jacht op dassen, vandaar dat de Teckel soms wordt aangeduid met de naam "Dashond" of "Dachshund". Het zou een afstammeling zijn van de oudste Duitse jachthondenrassen zoals de Bibarhund. In 1888 werd de Duitse rasvereniging opgericht voor de kortharige varieteit. Tegenwoordig kent men drie beharingsvarianten: de langharige, kortharige en ruwharige. De Draadhaar ontstond uit kruisingen met de Schotse Dandie Dinmont Terrier en andere Terriers, de Langharige door kruisingen van de Kortharige met de Cocker Spaniel en de Stoberhund (een oude Duitse jachthond). De Teckel werd in eerste instantie gefokt omdat men een kortbenige hond nodig had met een goede reukzin. Het dier moest tevens moedig zijn en goed kunnen graven. Hoewel de Teckel uiteenlopende jachteigenschappen bezit, is het ras tevens een gezellige huishond die zeer op het gezin gesteld is en een vrolijk karakter heeft. Een waarschuwing is bij dit ras echter op zijn plaats! Denk aan zijn lange rug, die soms zwak kan zijn. Hou het gewicht van het dier in de gaten en laat hem niet te zwaar worden. Laat het dier niet teveel springen om te voorkomen dat het dier last krijgt van zijn ruggewervels. Tegenwoordig houden fokkers echter in de gaten dat geen Teckels met al te lange ruggen worden gefokt. Gebruik: Gezinshond en gebruik voor de jacht op kleinwild d.m.v. opsporing of nazoek na het schot. Activiteit: De Teckel heeft regelmatige lichaamsbeweging nodig. Aanbevolen worden korte wandelingen, maar meermalen per dag waarbij de Teckel de gelegenheid moet krijgen los te ravotten. Verschijning: De Teckel heeft regelmatige lichaamsbeweging nodig. Aanbevolen worden korte wandelingen, maar meermalen per dag waarbij de Teckel de gelegenheid moet krijgen los te ravotten. Verschijning: Algemeen: Hoewel er meedere varianten bestaan zowel in grootte als beharing oogt de Teckel compact en lang, met korte benen maar krachtig en gespierd. Het hoofdje wordt parmantig gedragen en het ras heeft een intelligente uitdrukking. De schouderhoogte moet de helft van de lichaamslengte bedragen. De borstomvang is het dubbele van de schouderhoogte. De dier moet er harmonieus uitzien. Het lichaam is lang met vooruitstekend borstbeen, diepe borst en sterke lange rug. Benen kort en sterk, zo recht mogelijke voorbenen. Vrij lange hals zonder keelhuid. Kleur: Elke kleur behalve wit. Veelal zwart met bruin, donkerbruin met lichtere tinten, donkerrood, lichtrood, gevlekt, getijgerd of gestroomd. Hoofd en schedel: Van boven gezien is de schedel lang en kegelvormig. Van opzij gezien scherp gesneden en scherp. Schedel niet te breed noch te smal, een weinig gebogen, zonder duidelijke stop. Voorsnuit lang en smal fijn gesneden. Lippen strak gespannen, de onderkaaak bedekkend. Niet te vierkante mond. De ogen zijn middelmatig groot, ovaal en donkerbruin tot zwartbruin. Tamelijk lange oren die vlak hangen. Schaargebit. Staart: De staart zet de ruglijn voort. Tamelijk hoog aangezet maar niet te lang (mag niet de grond raken). Niet te hoog gedragen. Bij de langharige variant is de staart goed bevederd. Voeten: Kort en sterk. Soms zijn de voeten iets naar buiten gedraaid. Sterke nagels. De hond moet gelijkmatig op alle delen van de voetjes staan. Achtervoeten zijn iets kleiner dan de voorvoeten. Beharing: langhaar: lang, zacht en glanzend, kort op hoofd en voorkant van de benen. korthaar: dicht kort en glanzend. ruwharig: draadachtig, hard en glad aanliggend met wollige ondervacht. Duidelijke baard en wenkbrauwen gewenst. Oren kort behaard. Borstomvang: standaard teckel: meer dan 35 cm. Gewicht: 4 - 9 kg. dwergteckel: 30 - 35 cm. Gewicht: maximaal 4 kg. kaninchen teckel: maximaal 30 cm. Aard: Aanhankelijk Dapper Trouw Vrolijk gehumeurd Eigenzinnig Ongehoorzaam Waakzaam

reutjes teefjes prijs notk

Beschrijving: Het ontstaan van deze Bulldog is onduidelijk. Fransen beschouwen hem als inheems. De Bulldog zou volgens de Engelsen zijn voorvader zijn. Het ras is in ieder geval een afstammeling van de kleine bulldogs. Het is een aanhankelijk dier en een ideale gezinshond. Het is de gezondste variant van de Bulldoggen, zonder de ademhalingsproblemen zoals bij de Engelse Bulldog gezien wordt. Gebruik: Gezinshond Activiteit: Regelmatige beweging. De Franse Bulldog past zich echter gemakkelijk aan het stadsleven aan. Verschijning: Algemeen: De Franse Bulldog is een actieve en slimme hond met gedrongen bouw. Hij is middelmatig tot klein van formaat. Zijn beendergestel is stevig en in verhouding tot zijn lichaam. Diepe borst, ronde borst en gewelfde lendenen. Hals is kort zonder keelhuid. De benen zijn kort, waarbij de achterbenen iets langer zijn dan de voorbenen. Benen hebben zwaar bot. Kleur: Gestroomd, wit met gestroomd en reebruin. Hoofd en schedel: Vierkant met een brede, korte schedel die rimpels vertoont. Opvallend aan het hoofd zijn de "vleermuisoren" die hoog aangezet zijn en rechtop worden gedragen. De snuit is vierkant, breed, diep en kort met ontwikkelde wangspieren. Duidelijke stop. Neus is erg kort, zwart en breed. De ogen zijn donker en enigszins bol met levendige uitdrukking. Ondervoorbijter. Staart: Kort, knobbelig en naar het uiteinde toe snel toelopend. De staart mag niet vrolijk gedragen worden. Voeten: Klein en gesloten. Achtervoeten zijn langer dan de voorvoeten. Zwarte nagels. Beharing: Kort, dicht, zacht en glanzend. Schofthoogte: 25 - 34 cm. Aard: Aanhankelijk Gesteld op gezelschap Leergierig Gevoelig Rustig Geen blaffer

in afwachting

Prijs : op aanvraag

reutjes teefjes

Beschrijving: De Havanezer is buitengewoon intelligent en snel van begrip. Gehoorzaamheid is ze met weinig moeite bij te brengen en leergierig als ze zijn, vormen ze een charmant, hartelijk ras zonder enige sluwheid of valsheid. Havanezers zijn erg op menselijk gezelschap gesteld; ze vinden het heerlijk om als lid van het gezin opgenomen te worden. Het zijn echte kindervrienden en ze zijn speels en waaks. Ze passen zich goed aan bij andere honden en andere huisdieren. Vroeger werden ze vaak als circushondjes gebruikt vanwege hun grote leergierigheid. Op Cuba (hij dankt zijn naam aan de hoofdstad van Cuba, Havana) gebruikte men hem vaak als waakhond bij het vee; bij gevaar zijn ze moedig en niet bang. De vacht is zijdeachtig, lang en golvend. Deze moet regelmatig geborsteld worden om de schoonheid te behouden. Een dagelijkse borsetlbeurt van ca. 10 minuten is doorgaans voldoende. Bij veel Havanezers is de vacht in de overgang van puppy vacht naar volwassen vacht tijdelijk wat moeilijker en klit at meer. Eventueel kan de vacht (door een trimster) kort geknipt worden waardoor de verzorging tijdelijk wat gemakkelijker wordt. Hierdoor verliest hij wel zijn oorspronkelijke, langharige uiterlijk. Havanezers verharen niet en hebben van nature geen hinderlijke “honden-lucht”. Alleen als de hond vuil is moet hij gewassen worden met een hondenshampoo. Naspoelen met een crème-spoeling om het haar doorkambaar te maken. De oren en ogen moeten schoon en vrij gehouden worden van haren en vuil, dit kunt u eventueel door een trimster laten doen. De vachtkleuren varieren van wit, creme, goud tot havanabruin, zwart, grijs of een combinatie van deze. Hun lichaam is iets langer dan hoog. De toegestane schofthoogte is 21 tot 29 cm. Over de oorsprong van dit kleine ras verschilt men nogal van mening. De Cubanen echter geloven dat de zeevaarders van de Middellandse Zee, deze kleine hondjes, de Havanezers dus, meebrachten als welkomsgeschenk voor de "senoras". Deze kregen zo toegang tot de welgestelden. Daarna vond de Havanezer zijn weg weer terug naar Europa. In 1874 werd er in Nederland al melding gemaakt van een Havana-hondje. Daarna is het weer lange tijd afwezig geweest. In Amerika is het ras met behulp van Cubaanse honden weer opgebouwd. In 1982 kwamen er Havanezers uit Amerika naar Europa, sinds 1984 zijn ze ook weer in Nederland. De Havanezer behoort tot de Bichon groep, die uit zes rassen bestaat. Dat zijn: Bichon Frisé, Bolognezer, Coton de Tuléar, Havanezer, Leeuwhondje en de Maltezer. Al deze rassen hebben hun oorsprong in landen rond de Middellandse Zee. Gebruik: Gezinshond, waakhond Activiteit: De Havanezer heeft gemiddelde lichaamsbeweging nodig. Verschijning: Algemeen: De Havanezer is een kleine, stevige hond. Het lichaam is iets langer dan hoog. met een diepe borst en een rechte rug. Ribben zijn goed gewelfd. De buik is licht opgetrokken. De benen zijn middelmatig kort. Kleur: De vachtkleuren varieren van wit, creme, goud tot havanabruin, zwart, grijs of een combinatie daarvan. Hoofd en schedel: Het hoofd heeft een brede schedel. De schedel is licht gerond met een gemiddeld lange snuit en met een diepe stop. De ogen zijn groot, amandelvormig en donker gekleurd. De oren zijn gevouwen in plooien en voorzien van veel lang haar. Schaargebit. Staart: Over de rug gebogen gedragen en met zeer veel lang haar bedekt. Voeten: Ovaal. Beharing: Zijdeachtig, lang en golvend. Schofthoogte: 21 tot 29 cm. Aard: Levendig Intelligent Gehoorzaam Leergierig Charmant Hartelijk Gek op kinderen Moedig Waaks

reutjes en teefjes tricolor en bruin wit 350,-

Beschrijving: Uit de door dominee John “(Jack was zijn roepnaam) Russell voor de vossenjacht gefokte terriërs zijn de 2 rassen geheten Parson Russell Terrier en Jack Russell Terrier onstaan. Oorsprong van beide rassen is dus dezelfde, waardoor er nog steeds veel overeenkomsten tussen beide rassen zijn. Heel belangrijk bij een Russell terriër is de spanbaarbaarheid van de borst. De omvang van het lichaam achter de ellebogen behoort ongeveer 40-43 cm te zijn. Naast correcte gebouwd hoort een Jack Russell terriër ook zeker over normale beenlengte, harde vacht en echt terriërkarakter te beschikken. Rasstandaard Voor de Jack Russell Terriër in Nederland was dat sinds 1992 de Australische standaard. In augustus 1999 volgde de nationale erkenning. De Jack Russell wordt sinds eind jaren '80 in een Voorlopig Register opgenomen en wordt gechipt (vroeger was dat getatoeëerd) door de Raad van Beheer. Op 17 november 2000 is de Jack Russell terrier (voorlopig) erkend door de FCI (het internationaal overkoepelend orgaan op hondengebied). Hierbij wordt ook de nieuwe (FCI) standaard gehanteerd. (FCI- standaard no. 345, 09-08-2004, GB). Vanaf die datum worden de Jack Russell terriers opgenomen in de bijlage G-0 van het NHSB. Op 1 januari 2003 is de Jack Russell Terrier definitief erkend door de FCI, en kan ook het internationaal kampioenschap behaald worden. Gebruik: Gebruikshond, gezelschapshond. Activiteit: De Jack Russell Terrier heeft behoefte aan veel beweging. Verschijning: Algemeen: De Jack Russell Terrier is een actieve, sterke en lenige werkhond met flexibel lichaam van middelmatige lengte. De borst is eerder diep dan breed. De onderkant van de borst bevindt zich qua hoogte in het midden tussen de grond en de schoft. Lichaam is iets langer dan hoog. Rechte rug. Vrij horizontale ribben vanaf de ruggengraat, die vlakker worden aan de zijden. Korte, sterke en goed gespierde lendenen. Schuinliggende schouders, niet te zwaar bespierd. Rechte voorbenen. Sterke en gespierde achterbenen. Sterke en droge hals. Kleur: Wit MOET overheersen met zwarte en / of tankleurige aftekeningen. De tankleurige aftekeningen kunnen van de lichtste tot de warmste tankleur (kastanje) zijn. Hoofd en schedel: Vlakke schedel van middelmatige breedte, die smaller wordt naar de ogen toe en overgaat in een sterke snuit met sterke kaken. De stop moet duidelijk aangegeven zijn. Lengte van de stop tot de neus moet iets korter zijn dan de afstand van de stop tot de achterhoofdsknobbel. Goed ontwikkelde kaakspieren. Zwarte neus. Kleine, donkere ogen met levendige en doordringende blik. De ogen mogen niet bol staan en de oogleden moeten goed sluiten. Knopoor of hangend oor, stevig en zeer beweeglijk. Sterke kaken en sterk schaargebit. Staart: De staart mag in rust hangen. Wanneer de hond beweegt moet de staart rechtop staan. Voeten: Rond, hard met stevige voetzooltjes. De voetjes zijn niet te groot en van gemiddelde breedte. Noch naar binnen noch naar buiten draaiend. Beharing: Glad, broken of ruw. De vacht dient weersbestendig te zijn. Schofthoogte: Reu en Teef: ideaal 25 - 30 cm. Gewicht: 1 kg per 5 cm hoogte, dwz. een hond van 25 cm moet 5 kg wegen. Aard: Aanhankelijk Sportief Stoutmoedig Actief Soms eigenwijs Vriendelijk